ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΠΡΟΟΔΟΥ ΤΗΣ Π.Γ.Δ.Μ

Τετάρτη, 14 Μάρ. 2012, 17:16

Λευκό ψήφισε ο Ν. Χρυσόγελος. Με μεγάλη πλειοψηφία εγκρίθηκε η Έκθεση. «Υπάρχουν θετικά αλλά και αρνητικά σημεία. Ας αδράξουμε την ευκαιρία για επίλυση του προβλήματος». Η Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου συζήτησε την έκθεση προόδου του 2011 για την πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας (2011/2887(RSP)) και υιοθέτησε το Ψήφισμα του Richard Howitt εξ ονόματος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων. Στις 5 Δεκεμβρίου 2011 είχε εκδοθεί επίσης η απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης σχετικά με την προσφυγή της ΠΓΔΜ εναντίον της Ελλάδος. Ο Νίκος Χρυσόγελος, ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων, καταψήφισε ορισμένες επιμέρους διατάξεις, ενώ δεν ψήφισε το σύνολο της Έκθεσης, σταθμίζοντας τα θετικά και αρνητικά του σχεδίου. Η έκθεση υιοθετήθηκε με 582 ψήφους υπέρ, 70 κατά και λίγα λευκά, μεταξύ αυτών και ο Νίκος Χρυσόγελος που κατέθεσε γραπτή αιτιολόγηση ψήφου .[1] : Μετά την ψηφοφορία στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ο Νίκος Χρυσόγελος δήλωσε: "Είναι γεγονός ότι κάθε εθνικισμός κάνει πρώτα ζημιά στη δική του χώρα. Σε συνθήκες οικολογικής κρίσης που δε γνωρίζει σύνορα, οι άμεσοι γείτονες κάθε χώρας δεν είναι δυνητικοί εχθροί αλλά αναγκαστικοί συνεργάτες. Η Ελλάδα χρειάζεται να βρει μια ισορροπία συνδέοντας το εύλογο ενδιαφέρον της για συμβιβαστική λύση στο όνομα με το ζωτικό της συμφέρον και το συμφέρον όλης της περιοχής να γίνει η ευρύτερη γειτονιά μας πραγματικά ευρωπαϊκή, προωθώντας την ένταξη των άμεσων γειτόνων της όπως έκαναν μέχρι σήμερα όλες οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες με έναν οδικό χάρτη που θα οδηγήσει σε επίλυση των προβλημάτων συνολικά (όνομα, ασφάλεια συνόρων, απομόνωση εθνικισμού και κηρυγμάτων μίσους). Με ευθύνη κυρίως των 2 μεγάλων ελληνικών κομμάτων χάθηκαν πολλές ευκαιρίες για την επίλυση του προβλήματος μέσα από έναν δίκαιο συμβιβασμό στο θέμα του ονόματος της γειτονικής χώρας, με σύνθετη ονομασία γεωγραφικού προσδιορισμού για τον όρο "Μακεδονία", και ταυτόχρονα με την εξάλειψη εθνικιστικών ή αλυτρωτικών διεκδικήσεων, τη διασφάλιση των συνόρων καθώς και τον τερματισμό της προσπάθειας εθνικού και πολιτιστικού προσδιορισμού της γειτονικής κοινωνίας σε βάρος της ταυτότητας και του πολιτισμού γειτονικών χωρών, ιδιαίτερα της Ελλάδας. Το 1992 μπορούσε να έχει υιοθετηθεί το πακέτο Πινέιρο που πρόσφερε τέτοια συνολική λύση, όταν ακόμα στην γειτονική χώρα δεν είχαν βρει μεγάλη απήχηση οι εθνικιστικές ρητορείες και πρακτικές. Όπως και με την τωρινή δημοσιονομική και οικονομική κρίση, οι κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις όχι μόνο δεν αντιμετώπισαν τότε εγκαίρως το θέμα, αλλά και απέτυχαν πλήρως να διαμορφώσουν ένα σχέδιο για την επίλυση του προβλήματος όταν οι συνθήκες ήταν πιο ευνοϊκές για την ελληνική πλευρά. Είναι γεγονός ότι σήμερα η επίλυση του προβλήματος είναι πιο δύσκολη. Ναι μεν στη Ελλάδα έχουν επικρατήσει πιο ψύχραιμες φωνές, που επιδιώκουν επίλυση του προβλήματος με δίκαιο και αμοιβαία επωφελή συμβιβασμό για σύνθετη ονομασία, αλλά στην γειτονική χώρα επικρατούν πλέον εθνικιστικές αντιλήψεις, που οδηγούν συχνά σε ακρότητες, Έχουν δημιουργηθεί τετελεσμένα που δεν είναι εύκολο να ανατραπούν, ενώ η κυβέρνηση Γκρουέφσκι χρησιμοποιεί το χαρτί του εθνικισμού - όπως συμβαίνει συχνά στην περιοχή μας -  για να κυριαρχεί στο εσωτερικό πολιτικό παιχνίδι. Η έκθεση προόδου και το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, έχουν σοβαρά προβληματικά σημεία, που δε μας επιτρέπουν να την υπερψηφίσουμε όπως θα θέλαμε. Σε γενικές γραμμές είναι πολύ λιγότερο ισορροπημένη από τις δύο προηγούμενες εκθέσεις, που οι Έλληνες Πράσινοι είχαμε υπερψηφίσει. Η λύση στο όνομα θα πρέπει όντως να περιλαμβάνει λύσεις και για την αποδοχή του εθνοτικού και γλωσσικού αυτοπροσδιορισμό της ΠΓΔΜ, με όρους όμως που δε θα υπονομεύουν το δικαίωμα και των άλλων εθνοτήτων στην ευρύτερη ιστορική Μακεδονία, να αυτοπροσδιορίζονται και αυτοί ως Μακεδόνες, αν θέλουν.  Στο σημείο αυτό, οι διατυπώσεις της έκθεσης παρουσιάζουν σοβαρό πρόβλημα και είναι ανάγκη να απαλειφθούν, ώστε να δοθεί χρόνος για πραγματικά περιεκτικές λύσεις. Η έκθεση δίνει όμως και μια ευκαιρία για επίλυση του προβλήματος μέσα από διάλογο και αμοιβαία αποδεκτό συμβιβασμό, αξιοποιώντας την ενταξιακή διαδικασία της ΠΓΔΜ στις ευρωπαϊκές δομές. Θετική είναι εδώ η αναφορά στο πρόσφατο προηγούμενο της επίλυσης των διαφορών Κροατίας-Σλοβενίας ως όρου για την ολοκλήρωση της κροατικής ένταξης στην Ε.Ε. Η Ελλάδα θα πρέπει  να διαμορφώσει μια νέα στρατηγική, αντί να συνεχίσει να αμύνεται από όλο και πιο δύσκολη θέση. Θα πρέπει να συνδέσει την ενταξιακή διαδικασία με έναν οδικό χάρτη επίλυσης του συνόλου των προβλημάτων (ονομασία, αλυτρωτισμός, εθνικισμός, προώθηση εθνικής και ποτιστικής ταυτότητας της ΠΓΔΜ σε βάρος της ταυτότητας και του πολιτισμού της Ελλάδας). Με δεδομένο ότι η πολιτική διεύρυνσης της ΕΕ έχει αποδειχθεί ισχυρό εργαλείο μετασχηματισμού της κοινωνίας και σε άλλες βαλκανικές χώρες όπως στην πρώην Γιουγκοσλαβία, που βρέθηκαν μάλιστα αντιμέτωπες σε έναν αιματηρό πόλεμο, θα πρέπει επίσης να αξιοποιήσει την πρόταση του Ψηφίσματος για δημιουργία από την Επιτροπή και το Συμβούλιο ενός μηχανισμού διαιτησίας,  ο οποίος, μεταξύ άλλων, θα ασχοληθεί με τον προκαταρκτικό έλεγχο της εναρμόνισης της νομοθεσίας της ΠΓΔΜ με το ευρωπαϊκό κεκτημένο και θα ορίσει συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα Ο Μιχάλης Τρεμόπουλος, στη διάρκεια της δικής του θητείας ως Ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων και αναπληρωματικό μέλος της αντιπροσωπείας του ΕΚ για τις σχέσεις με την ΠΓΔΜ, συνέβαλε στην αντιμετώπιση μονομερών σε βάρος της ελληνικής πλευράς αποφάσεων, στην ενημέρωση για φαινόμενα εθνικισμού στη γειτονική χώρα, ενώ πέτυχε τη διαμόρφωση μιας ισορροπημένης στάσης μέσα στους πράσινους, που υποστηρίζουν πλέον ενεργά την εξεύρεση μιας σύνθετης, αμοιβαία αποδεκτής ονομασίας. Είναι ανάγκη να αξιοποιηθεί η έκκληση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου προς τις αρχές και τα μέσα ενημέρωσης για τη δημιουργία θετικού κλίματος για την επίλυση του προβλήματος και την ανάπτυξη των σχέσεων καλής γειτονίας της ΠΓΔΜ με τις γειτονικές χώρες και την αποθάρρυνση της ρητορικής του μίσους. Παρά τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα  ιδιαίτερα με την ανυποληψία του τωρινού πολιτικού της συστήματος, μεγαλύτερη καθυστέρηση στην επίλυση του προβλήματος θα είναι σε βάρος των συμφερόντων της χώρας, ενόψει των καθοριστικών ημερομηνιών της Συνόδου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου (που είναι πιθανόν να συζητήσει το θέμα της έναρξης των ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την ΠΓΔΜ) και της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ το Μάιο στο Σικάγο. Η επίλυση του συνόλου των προβλημάτων με την γειτονική χώρα θα είναι προς όφελος της ειρήνης, της ευημερίας και των σχέσεων καλής γειτονίας, αρκεί να αναλάβουν οι πολιτικές δυνάμεις τις ευθύνες που τους αναλογούν και να εκμεταλλευτούν τις ευκαιρίες για δίκαιη λύση, αντί να αξιοποιούν το πρόβλημα νομίζοντας ότι θα αποκομίσουν εκλογικά οφέλη μέσα από μια πορεία που θα ζημιώσει τα καλώς νοούμενα συμφέροντα της ελληνικής κοινωνίας. Οι μόνοι που κερδίζουν από την διαιώνιση του προβλήματος είναι όσοι εκμεταλλεύονται τις ευαισθησίες των πολιτών για προσωπικό ή κομματικό όφελος. Είδαμε τι έγινε με την δημοσιονομική κρίση, δεν χρειάζεται να προσθέσουμε και άλλες αποτυχίες στη χώρα μας". [1] Γραπτή αιτιολόγηση ψήφου: Σταθμίζοντας τα θετικά και τα αρνητικά του σχεδίου, ψήφισα λευκό. θα ήθελα ένα ψήφισμα που να θέτει έντονα το πλαίσιο για αμοιβαία αποδεκτή λύση στο σύνολο των προβλημάτων. Το ψήφισμα έχει πολλά θετικά σημεία αλλά και σοβαρά προβληματικά, που τελικώς δε μου επιτρέπουν να το υπερψηφίσω όπως θα ήθελα. Σε γενικές γραμμές είναι λιγότερο ισορροπημένο από τις εκθέσεις των δύο προηγούμενων χρόνων, που οι Έλληνες Πράσινοι είχαμε υπερψηφίσει. Η λύση στο όνομα θα πρέπει όντως να περιλαμβάνει λύσεις και για την αποδοχή του εθνοτικού και γλωσσικού αυτοπροσδιορισμού της ΠΓΔΜ, με το βλέμμα στραμμένο προς το μέλλον, με όρους που δεν υπονομεύουν το δικαίωμα και των άλλων εθνοτήτων στην ευρύτερη ιστορική - γεωγραφική Μακεδονία, να αυτοπροσδιορίζονται και αυτοί ως Μακεδόνες, αν θέλουν. Στο σημείο αυτό, οι διατυπώσεις της έκθεσης, άρθρο 15, παρουσιάζουν σοβαρό πρόβλημα και δεν συμβάλλουν στο να δοθεί ώθηση και χρόνος σε πραγματικά περιεκτικές λύσεις. Η έκθεση θα έπρεπε να αποτελέσει ευκαιρία για επίλυση του προβλήματος μέσα από διάλογο και αμοιβαία αποδεκτό συμβιβασμό, αξιοποιώντας την ενταξιακή διαδικασία της ΠΓΔΜ στις ευρωπαϊκές δομές και θέτοντας σχετικό χρονοδιάγραμμα. Θετική είναι η αναφορά στο πρόσφατο προηγούμενο της επίλυσης των διαφορών Κροατίας-Σλοβενίας ως όρου για την ολοκλήρωση της κροατικής ένταξης στην Ε.Ε.

Καταρρίπτετε ο μύθος που προωθείτε εσωτερικά, ότι η ΕΕ ζητά απαραιτήτως την κατάργηση του μειωμένου ΦΠΑ στο Αιγαίο

Στην Ελλάδα πετάει το μπαλάκι τυχόν κατάργησης του μειωμένου ΦΠΑ στα νησιά του Αιγαίου ο επίτροπός της ΕΕ κ. Šemeta σε ερώτηση που είχε καταθέσει ο Μ. Τρεμόπουλος, πρώην ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων.

http://www.ecogreens-gr.org/cms/index.php?option=com_content&view=article&id=3057:2012-03-05-14-38-30&catid=73:auroparlnews

Στην απάντηση της Επιτροπής, που παραδόθηκε στο νέο ευρωβουλευτή των Οικολόγων Πράσινων, Νίκο Χρυσόγελο, τονίζεται ότι όσον αφορά στην απόφαση του μέτρου μειωμένου ΦΠΑ στα νησιά «εμπίπτει στην αρμοδιότητα των ελληνικών αρχών να αποφασίσουν κατά πόσο θα συνεχίσουν να κάνουν χρήση της» καθώς η ίδια δεν παίρνει θέση σε αυτό το θέμα.

Κατά τoν κ. Šemeta, «οι μειωμένοι συντελεστές ΦΠΑ αποδείχθηκαν λίαν περιορισμένης εμβέλειας μέσο αναδιανομής», κι επισημαίνει ότι απευθείας και καλά στοχευμένες μεταφορές πόρων μπορεί να είναι αποτελεσματικότερος τρόπος για την αντιμετώπιση των περιφερειακών εισοδηματικών ανισοτήτων.

Με δεδομένη την αδυναμία γενίκευσης των διαφορετικών προκλήσεων που αντιμετωπίζουν τα νησιά, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στην απάντησή της επισημαίνει:

Χρηστή διακυβέρνηση, η καλύτερη δυνατή αξιοποίηση της ολοκληρωμένης εδαφικής/χωροταξικής ανάπτυξης και η βέλτιστη χρήση του δικού τους χωροταξικού δυναμικού είναι ζωτικής σημασίας για τα νησιά.

Η πρόταση της Επιτροπής για την μελλοντική πολιτική συνοχής μέσω του Κοινοτικού Στρατηγικού Πλαισίου (Community Strategic Framework) και των Συμβάσεων Συνεργασίας (Partnership contracts) οδηγεί στην ανάγκη εντοπισμού των χωροταξικών/ εδαφικών προκλήσεων/κλειδιών.

Ο Επίτροπος καταλήγει καλώντας την Ελλάδα να χρησιμοποιήσει τα εργαλεία που της προσφέρονται καθώς «Το άρθρο 10 της πρότασης Κανονισμού για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης ορίζει ότι τα επιχειρησιακά προγράμματα που καλύπτουν περιοχές με σοβαρά και μόνιμα μειονεκτήματα, πρέπει να αποδίδουν ιδιαίτερη προσοχή στην αντιμετώπιση των ειδικών δυσκολιών των εν λόγω περιοχών. Τα νεοσυσταθέντα κοινοτικά εργαλεία τοπικής ανάπτυξης θα μπορούσαν επίσης να διευκολύνουν περαιτέρω την νησιωτική ανάπτυξη».

Ο Νίκος Χρυσόγελος, νέος ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων έκανε την παρακάτω δήλωση: «Η απάντηση του Επιτρόπου καταρρίπτει το μύθο που προωθείτο εσωτερικά, ότι η ΕΕ ζητά απαραιτήτως την κατάργηση του μειωμένου ΦΠΑ στο Αιγαίο. Είναι στο χέρι της Ελλάδας η προώθηση αναπτυξιακών πολιτικών για τα νησιά, με συντονισμένη περιφερειακή πολτική, αξιοποιώντας τα τοπικά κεφάλαια και τα συγκριτικά πλεονεκτήματα των νησιών μας. Για μας τους Οικολόγους Πράσινους είναι απαραίτητη η μεταρρύθμιση της περιφερειακής πολιτικής στα νησιά μας σε πράσινη κατεύθυνση, αντί για διάλυση της παραγωγικής βάσης ως αποτέλεσμα άδικων και αναποτελεσματικών, περιοριστικών και εισπρακτικών μέσων. Η έμφαση πρέπει να δοθεί σε αλλαγές στους τομείς των κατασκευών, του τουρισμού, της πρωτογενούς παραγωγής, της ενέργειας και της ναυπηγοεπισκευαστικής δραστηριότητας ώστε να αναζωογονηθούν αλλάζοντας και λειτουργώντας προς όφελος της τοπικής κοινωνίας, της απασχόλησης – ιδιαίτερα των νέων – και της μακροχρόνιας διατήρησης του μοναδικού φυσικού και πολιτιστικού μας πλούτου. Οι Περιφερειακές Αρχές και τα Περιφερειακά Συμβούλια πρέπει να συνεργαστούν στενά με τους κοινωνικούς και επαγγελματικούς φορείς ώστε να διαμορφώσουν άμεσα σχέδια περιφερειακής ανάπτυξης, με πυλώνες την βιωσιμότητα, την κοινωνική συνοχή και την απασχόληση. Η έγκαιρη και κατάλληλη προετοιμασία των περιφερειών για τη νέα προγραμματική περίοδο 2014-2020, είναι θέμα επιβίωσης αφού πλέον φαίνεται ότι δρομολογούνται σημαντικές αλλαγές στις ευρωπαϊκές πολιτικές περιφερειακής ανάπτυξης αλλά και συνοχής: θα υπογράφονται Συμβόλαια Συνεργασίας με την ΕΕ με στόχο να αναγνωρίζονται καλύτερα οι ανάγκες και τα χαρακτηριστικά / ιδιαιτερότητες κάθε περιφέρειας, αλλάζουν οι κανονισμοί του Ταμείου Συνοχής και του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης, δημιουργείται το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θαλάσσιας κι Αλιευτικής Πολιτικής, ενώ προσαρμόζονται και τα υπόλοιπα ταμεία στους νέους άξονες ευρωπαϊκής πολιτικής υπό ένα κοινό Ευρωπαϊκό Κοινοτικό Στρατηγικό Πλαίσιο. Οι ευρωπαϊκές πολιτικές αλλάζουν κι αυτό απαιτεί καλύτερη οργάνωση των περιφερειών, διάλογο, ενσωμάτωση στην ευρωπαϊκή διαδικασία ώστε να μπορούν να επωφεληθουν όλες οι περιοχές, ιδιαίτερα οι νησιωτικές κι ορεινές και γενικότερα όσες αντιμετωπίζουν τα μεγαλύτερα προβλήματα συνοχής».

Ακολουθεί η πλήρης απάντηση του Επιτρόπου καθώς και η ερώτηση:

Πρωτοβουλίες Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας στη Θεσσαλονίκη

Παρουσίαση με θέμα τις:

Πρωτοβουλίες Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας

στη Θεσσαλονίκη

Τρίτη, 13 Μαρτίου , ώρα 19:30

ΕΔΟΘ, Προξένου Κορομηλά 51

Ξεκινώντας μια προσπάθεια παρουσίασης των πρωτοβουλιών κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας στην πόλη μας, η Οικολογική Κίνηση Θεσσαλονίκης παρουσιάζει την ερχόμενη Τρίτη 13 Μαρτίου, στις 7:30 μ.μ., στην ΕΔΟΘ (Προξένου Κορομηλά 51, 4^ος όροφος) δύο από αυτές, οι οποίες είναι υπό ίδρυση και αναμένεται να λειτουργήσουν σύντομα.

Στην εκδήλωση ο Κώστας Νικολάου θα παρουσιάσει τον Κοινωνικό Καταναλωτικό Συνεταιρισμό (ΚοΚαΣυν) της Πρωτοβουλίας Συνεργασίας για την Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία (ΠΡΩ.Σ.Κ.ΑΛ.Ο.) και ο Ξενοφών Ζήσης το Δίκτυο Ανταλλαγών Θεσσαλονίκης.

Θα συντονίζει ο δημοσιογράφος Τάσος Τασιούλας.

Στο χώρο της εκδήλωσης θα υπάρχει για τους παριστάμενους η δυνατότητα εγγραφής στον Κοινωνικό Καταναλωτικό Συνεταιρισμό.

Στις σημερινές συνθήκες, οι πρωτοβουλίες κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας, που διαρκώς πολλαπλασιάζονται αποτελούν μια ελπίδα υγειούς απάντησης στην κρίση, μέσα από την κινητοποίηση και αυτο-οργάνωση των πολιτών.

Πληροφορίες για την εκδήλωση θα βρείτε επίσης στη διεύθυνσή της στο facebook: http://www.facebook.com/events/281347671936069/

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ ΠΡΑΣΙΝΩΝ ΜΕ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΓΥΝΑΙΚΩΝ

Την Πέμπτη 1^η Μαρτίου 2012 αντιπροσωπεία των Οικολόγων-Πρασίνων αποτελούμενη από την Ιωάννα Κοντούλη, επικεφαλής της προεκλογικής εκστρατείας του κόμματος, τον Γιώργο Τσέκο συντονιστή της Εκτελεστικής Γραμματείας, τον Γιώργο Δημητρίου, μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας, την Αναστασία Τσιρώνη μέλος του «Οικολόγου» και την Κρινιώ Τριαντοπούλου, στέλεχος διοικητικής υποστήριξης, συναντήθηκε με αντιπροσωπεία του  Διοικητικού Συμβουλίου του Πολιτικού Συνδέσμου Γυναικών στον οποίο πρόσφατα συμμετέχουν ως κόμμα και οι Οικολόγοι Πράσινοι , αποτελούμενη από την Κατερίνα Παπακώστα, Πρόεδρο, Ζέφη Δημαδάμα Γενική Γραμματέα, Μαρία Καλίτση,  Ταμία, Ρένα Κιτσοπανίδου και Έφη Μπέκου Αντιπροέδρους του Διοικητικού Συμβουλίου.
Στην συνάντηση ήταν κοινός τόπος και από τις δύο πλευρές οι δύσκολες συνθήκες που διαμορφώνονται για τις γυναίκες υπό το καθεστώς της κρίσης που βιώνει η χώρα.
Ο Πολιτικός Σύνδεσμος Γυναικών ενημέρωσε τόσο για την ανάγκη οικονομικής στήριξης του όσο και για την πρωτοβουλία του  ενόψει των εθνικών εκλογών, να διαμορφωθεί μια  βάση 10 σημείων η οποία  θα υιοθετηθεί από όλα τα πολιτικά κόμματα προκειμένου να  ενθαρρυνθεί  και να επιτευχθεί η συμμετοχή των γυναικών στα κοινά. Σε αυτή την κατεύθυνση θα υπάρξουν προτάσεις  από όλα τα πολιτικά κόμματα και ζητήθηκε αντίστοιχα η συμβολή και η συμμετοχή των Οικολόγων Πράσινων.
Στην συνάντηση επισημάνθηκε ότι η υποχώρηση του κοινωνικού κράτους με την κατάργηση ουσιαστικών υποστηρικτικών δομών και η αυξανόμενη ανεργία δυσκολεύουν τον πολλαπλό ρόλο στον οποίο καλούνται να ανταποκριθούν οι γυναίκες.
Η επικεφαλής της προεκλογικής εκστρατείας των Οικολόγων Πράσινων Ιωάννα Κοντούλη δήλωσε:
«Οι γυναίκες σήμερα ανήκουν στις ευάλωτες κατηγορίες που πλήττονται από την πολύπλευρη κρίση. Η ποσόστωση δεν είναι από μόνη της μέτρο προστασίας και ενθάρρυνσης ούτε διασφαλίζει την ενεργή συμμετοχή των γυναικών στην κοινωνία και την εργασία . Σήμερα, δίχως δυνατότητες επιλογής, οι γυναίκες φορτώνονται όλο και περισσότερα, οι στοιχειώδεις  υποστηρικτές δομές του κοινωνικού κράτους καταρρέουν με αποτέλεσμα ο χώρος των διακρίσεων και του αποκλεισμού να μεγαλώνει επικίνδυνα σε βάρος των γυναικών. Η υπεράσπιση του κοινωνικού κράτους  ιδιαίτερα σήμερα που η αγοραστική μας δύναμη  όλο και ελαττώνεται και η ανεργία καλπάζει είναι ανάγκη και σε αυτή την προσπάθεια θα πρέπει να συμβάλλει και ο Πολιτικός Σύνδεσμος Γυναικών».

Γιατί αν μαζί με τα εισοδήματά μας χάσουμε και τα συλλογικά μας αγαθά θα είμαστε δυο φορές φτωχότεροι

Σημειώσεις χαιρετισμού στην ημερίδα του ΥΠΕΚΑ «Εθνική πολιτική για την αξιοποίηση των ορυκτών πρώτων υλών», 29 Φεβρουαρίου 2012  
Τάσος Κρομμύδας
Εκπρόσωπος Τύπου των Οικολόγων Πράσινων
Πέμπτη, 01 Μάρ. 2012, 11:21
Με τη χώρα να είναι γονατισμένη οικονομικά, κάθε συζήτηση γίνεται υπό το πρίσμα και στο φόντο της κρίσης, πολύ περισσότερο η συζήτηση για την αξιοποίηση του ορυκτού μας πλούτου. Οι Οικολόγοι Πράσινοι δεν αδιαφορούμε για την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας ούτε αποφεύγουμε να καταθέσουμε θετικές προτάσεις διεξόδου από αυτήν. Ανησυχούμε όμως έντονα γιατί βλέπουμε πως δεν έχουμε διδαχθεί από την εμπειρία και  επαναλαμβάνονται οι ίδιες καταστροφικές συνταγές που μας οδήγησαν στη σημερινή οικονομική, περιβαλλοντική και κοινωνική κρίση. Βασική μας θέση είναι πως άλλο η δημοσιονομική εξυγίανση και άλλο η επίθεση στην κοινωνική και περιβαλλοντική βιωσιμότητα.
Το 2011 ήταν μια χρονιά καταστροφική για τους περισσότερους οικονομικούς τομείς. Όχι όμως για τις μεταλλευτικές εξορυκτικές δραστηριότητες, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά την προοπτική τους. Το 2011, παγκόσμιο έτος για τα Δάση, η ελληνική κυβέρνηση άνοιξε το δρόμο για χιλιάδες στρέμματα δασικών εκτάσεων να θυσιαστούν στο βωμό μεταλλείων και ορυχείων.
Αντίθετα, η κρίση είναι που άνοιξε με τέτοιο εκρηκτικό τρόπο τη συζήτηση για τον ορυκτό πλούτο της χώρας. Και οι απότομες αυτές εξελίξεις και αλλαγές γίνονται χωρίς ουσιαστικά να υπάρχουν θεσμικό πλαίσιο ή εθνικός χωροταξικός σχεδιασμός, χωρίς να έχει υπάρξει ουσιαστική σύγκριση οφέλους-ζημίας με άλλες εναλλακτικές επιλογές σε ό,τι αφορά την οικονομία, την κοινωνία και το περιβάλλον. Και όλα αυτά υπό το καθεστώς του μεταλλευτικού κώδικα αποικιοκρατικής νοοτροπίας που ισχύει από τα χρόνια της χούντας.
Για κάποιους ο ορυκτός -και γενικότερα ο φυσικός- πλούτος της χώρας είναι απλώς ένας οικονομικός πόρος που πρέπει να αξιοποιηθεί-εκποιηθεί προκειμένου η χώρα να αποσβέσει ένα σημαντικό κομμάτι του χρέους που την πνίγει και να σταθεί στα πόδια της. Για κάποιους άλλους, ο ορυκτός μας πλούτος είναι εθνικό κεφάλαιο και συγκριτικό μας πλεονέκτημα η αξιοποίηση του οποίου πρέπει να αποτελέσει βασικό εργαλείο ώστε η χώρα να απεξαρτηθεί από την ομηρεία της τρόικας.
Για εμάς, ο φυσικός πλούτος αποτελεί την υλική βάση για μακροχρόνια ευημερία και ακριβώς για αυτό πρέπει να διαφυλαχθεί. Δεν έχουμε καμία πολυτέλεια να προχωρήσουμε σε μη αναστρέψιμες επιλογές που θα υπονομεύσουν τη μελλοντική ευημερία μας.
Για εμάς, η εκμετάλλευση της "προίκας" του ορυκτού μας πλούτου δεν αποτελεί προτεραιότητα "δημόσιου συμφέροντος" που υπερισχύει κάθε άλλης. Αντίθετα, πιστεύουμε πως η Ελλάδα έχει άλλα συγκριτικά πλεονεκτήματα να αξιοποιήσει και τα οποία δεν υπονομεύουν ακριβώς την υλική βάση της ευημερίας μας.
Η λογική που αποτιμά το περιβάλλον και τους φυσικούς πόρους ως απλά οικονομικά μεγέθη, και μάλιστα με εντελώς βραχυπρόθεσμη ή αποκομμένη οπτική, οδηγεί στην πολιτική της ενθάρρυνσης των επενδύσεων με όρους fast track με κίνδυνο η χώρα να καταλήξει σε ένα συνδυασμό των καταστροφικά υπερδομημένων ισπανικών ακτών με την ανεξέλεγκτη εξορυκτική βιομηχανία της Λατινικής Αμερικής ή της Ανατολικής Ευρώπης.
Η εμπειρία από τις χώρες όπου έχει περάσει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, δείχνει πως η ληστρική εκμετάλλευση των φυσικών τους πόρων πάντα προβαλλόταν ως μόνη διέξοδος από την κρίση, χωρίς όμως αυτή να οδηγεί σε οικονομικά αποτελέσματα, ενώ οι πληγές στο περιβάλλον και την κοινωνία ήταν τεράστιες.
Δυστυχώς η Ελλάδα δεν είναι πολύ διαφορετική από τέτοιες περιπτώσεις και δεν είναι απαραίτητα σωστό να παραλληλίζεται με χώρες όπως η Αυστραλία ή ο Καναδάς. Χαρακτηριστικά, η ανεπάρκεια των κρατικών μηχανισμών ελέγχου δεν αφήνει πολλά περιθώρια αισιοδοξίας για μια διαφορετική εξέλιξη με τήρηση αποτελεσματικών, διαφανών αλλά και νομότυπων διαδικασιών καθώς και συμμόρφωση με περιβαλλοντικές προδιαγραφές και υποχρεώσεις αποκατάστασης. Ακόμα και πριν το  fast track, η αμέλεια και η καθυστέρηση της Πολιτείας είχε επιτρέψει σε μεταλλευτικές επιχειρήσεις να δραστηριοποιούνται σε προστατευόμενες περιοχές περιμετρικά του πυρήνα για τις οποίες δεν έχουν ακόμα καθοριστεί οι επιτρεπόμενες χρήσεις τους. Ο Μεταλλευτικός Κώδικας ερμηνεύεται ως επικρατέστερος της ελληνικής δασικής νομοθεσίας ή ακόμα και των ευρωπαϊκών πολιτικών για τις προστατευόμενες περιοχές. Το Δημόσιο φαίνεται να μην επιδιώκει να εισπράττει ποσοστό από την αξία των ορυκτών ή μεταλλευμάτων, αλλά ούτε ενοίκιο για την έκταση, και αυτό για δραστηριότητες ιδιαίτερα επιζήμιες για το περιβάλλον αλλά και τη δημόσια υγεία. Πόσο έτοιμη είναι η μηχανή του κράτους και της αυτοδιοίκησης για την έγκαιρη και αποτελεσματική ανταπόκριση σε περίπτωση ατυχήματος ή καταστροφής από ακραία φαινόμενα, τα οποία θα εμφανίζονται με συνεχώς αυξανόμενη συχνότητα και ένταση;
Δε θα αναφερθώ αναλυτικά στα ενεργειακά ορυκτά. Πρέπει όμως να πάψει η διαχρονική ευνοϊκή μεταχείριση του λιγνίτη ως «εθνικού καυσίμου». Αδειοδοτικά είναι ίσως πιο εύκολο να φτιάξει κανείς ένα λιγνιτικό σταθμό ή ένα λιγνιτωρυχείο από ότι ένα αιολικό πάρκο. Η προσπάθεια για φορολόγηση του λιγνίτη το 2006 ανατράπηκε από την ίδια Βουλή μόλις μια βδομάδα αργότερα. Για τα λιγνιτωρυχεία της η ΔΕΗ δεν καταβάλει τέλη εξόρυξης ενώ τα ανταποδοτικά τέλη στους ΟΤΑ είναι τα μισά από όσα προβλέπονται για τις ΑΠΕ. Η εκμετάλλευση υποθαλάσσιων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων είναι μια συζήτηση από μόνη της. Θα αρκεστώ να πω πως οι Οικολόγοι Πράσινοι είμαστε αντίθετοι με τις υποθαλάσσιες εξορύξεις για πετρέλαιο θεωρώντας πως το ρίσκο και τα συνολικά κόστη, περιβαλλοντικά και οικονομικά, είναι σαφώς μεγαλύτερα από τα αναμενόμενα οφέλη.
Ας μείνουμε όμως στην οικονομική διάσταση. Το βασικό χαρακτηριστικό της μεταλλευτικής δραστηριότητας είναι το ότι αποκλείει τη συνύπαρξη οποιασδήποτε εναλλακτικής μορφής ανάπτυξης (αγροκτηνοτροφία, τουρισμός) και μάλιστα διακινδυνεύει περισσότερες θέσεις εργασίας από όσες δημιουργεί. Ορισμένες φορές μάλιστα, στερεί φυσικούς πόρους από ευρύτερες περιοχές με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα το νερό.
Η κυβέρνηση και η αυτοδιοίκηση διαχρονικά δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ να συλλέξει σχετικά στοιχεία και να διαμορφώσει εναλλακτικές πολιτικές ανάπτυξης των περιοχών στις οποίες εντοπίζεται ενδιαφέρον για μεταλλευτικές δραστηριότητες.
Βασικό χαρακτηριστικό του αναπτυξιακού μοντέλου που ακολουθήσαμε δεκαετίες τώρα και το οποίο μας έφερε ως εδώ είναι η εγκατάλειψη των ορεινών περιοχών της χώρας. Αντίθετα, άλλες παρόμοιες ευρωπαϊκές περιοχές αναπτύχθηκαν οικονομικά εκμεταλλευόμενες πραγματικά και ποιοτικά συγκριτικά πλεονεκτήματά τους, παρόμοια με αυτά που συναντάμε και στη χώρα μας.
Ας ακολουθήσουμε λοιπόν την εμπειρία από επιτυχημένα παραδείγματα, ας μη γίνουμε χώρος υποδοχής επενδύσεων που θα ήταν ανεπιθύμητες οπουδήποτε αλλού, ας συνεκτιμούμε συνολικά  τις επιπτώσεις μιας επένδυσης στα οικονομικά, περιβαλλοντικά, κοινωνικά και πολιτιστικά δεδομένα μιας περιοχής, ας δοκιμάζουμε σήμερα και στην πράξη εναλλακτικά παραδείγματα και δυνατότητες.
Αυτό που χρειαζόμαστε σήμερα, περισσότερο από ποτέ στον καιρό της κρίσης, είναι ο επαναπροσανατολισμός της οικονομίας μας, η προτεραιότητα στη βιωσιμότητα και την ποιότητα ζωής. Γιατί αν μαζί με τα εισοδήματά μας χάσουμε και τα συλλογικά μας αγαθά θα είμαστε δυο φορές φτωχότεροι.

Δεδομένα και ποιότητα υδάτων παραμένουν οι «φτωχοί συγγενείς» ακόμα περισσότερο για τα νησιά του Βορ Αιγαίου

Αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα
http://lesvosgreens.blogspot.com/2012/02/200060.html

Το φράγμα της κόρης το γεφύρι στην Χίο

Η Εφαρμογή της Οδηγίας-Πλαίσιο 2000/60 για τα Νερά» Βήματα πρόοδου 

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 21 Φεβρουαρίου η ημερίδα διαβούλευσης για την πορεία εφαρμογής της Οδηγίας-Πλαίσιο 2000/60 για τα Νερά στη χώρα μας. Την ημερίδα διοργάνωσε ο νέος Ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων Νίκος Χρυσόγελος και συμμετείχαν πλήθος εκπρόσωπων από την αρμόδια Ειδική Γραμματεία Υδάτων του ΥΠΕΚΑ, ερευνητικά ινστιτούτα, την Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση, Διευθύνσεις Περιβάλλοντος και Υδάτων, την Ομάδα Νερών των Οικολόγων Πράσινων, ΜΚΟ και συλλογικούς φορείς, αλλά και ιδιώτες επιστήμονες και τεχνικοί.

Το θέμα αφορά άμεσα τα νησιά του Βορείου Αιγαίου, καθώς η ποιότητα και η ποσότητα των υδάτων αποτελεί ακόμα ζητούμενο. Σε πολλά χωριά της πλούσιας σε βροχοπτώσεις Λέσβου πίνουν μόνο εμφιαλωμένο νερό (πχ Αγ. Παρασκευή) ενώ το κόστος (οικονομικό και περιβαλλοντικό) από την κατανάλωση εμφιαλωμένου νερού στη Χίο είναι ανυπολόγιστο. Στη Σάμο οι εκατοντάδες γεωτρήσεις έχουν ρίξει την ποιότητα του διαθέσιμου πόσιμου νερού ενώ χαρακτηριστικό είναι ότι σε όλα τα νησιά μας δεν έχει υπάρξει πρόβλεψη στις μονάδες επεξεργασίας υγρών αποβλήτων για την εκμετάλλευση του νερού που πετιέται στη θάλασσα (πχ για ποτίσματα δημοτικών πάρκων). Την ίδια περίοδο εξαγγέλλονται φαραωνικά φράγματα αμφιβόλου χρησιμότητας (φράγμα Τσικνιά στη Λέσβο) ενώ το φράγμα στης κόρης το γιοφύρι στη Χίο (ακριβώς κάτω από τη χωματερή της πόλης) ακόμα κατασκευάζεται ενώ το κόστος του έχει ξεπεράσει κατά πολύ τον αρχικό προϋπολογισμό.

Οι συμμετέχοντες την ημερίδα κατέληξαν σε συμπεράσματα που συνοψίζονται ως εξής:

· Ποιότητα και όχι μόνο Ποσότητα: Τα υπό μελέτη Σχέδια Διαχείρισης (που για το Βόρειο Αιγαίο δυστυχώς ακόμα δεν έχει ξεκινήσει) θα πρέπει δώσουν ιδιαίτερο βάρος στην ποιότητα των νερών (και όχι μόνο στη διαθέσιμη ποσότητα) αλλά και στις ιδιαιτερότητες της Ελλάδας ως προς τους υδάτινους πόρους και τις χρήσεις τους. Ιδιαίτερη προσπάθεια πρέπει να καταβληθεί ώστε να αντιμετωπισθεί το δομικό πρόβλημα της έλλειψης δεδομένων χωρίς τα οποία οι όποιες συνεπακόλουθες εκτιμήσεις στα σχέδια διαχείρισης καθίστανται αναξιόπιστες.

· Ανάγκη επιτάχυνσης-Ενεργή συμμετοχή όλων των φορέων: Πρέπει να ενταθούν οι προσπάθειες από πλευράς της πολιτείας για τη στήριξη και συντονισμό των αρμόδιων φορέων, αλλά και να αναληφθούν πρωτοβουλίες από όλους τους εμπλεκόμενους κρατικούς και αυτοδιοικητικούς φορείς (ΥΠΕΚΑ, Αποκεντρωμένες Περιφερειακές Διοικήσεις, Αιρετές Περιφέρειες και Δήμοι), ώστε να καλυφθούν οι μεγάλες καθυστερήσεις στην εφαρμογή της Οδηγίας.

· Αξιοποίηση της εμπειρίας και τεχνογνωσίας επιστημονικού δυναμικού: Θα πρέπει να προστατευθεί από τις πιέσεις της δημοσιονομικής κρίσης και να αξιοποιηθεί δημιουργικά η υφιστάμενη εμπειρία και τεχνογνωσία των στελεχών όλων των αρμόδιων φορέων του στενού και ευρύτερου δημόσιου φορέα, όπως η Ειδική Γραμματεία Υδάτων, οι αρμόδιες διευθύνσεις της αποκεντρωμένης διοίκησης και των αιρετών περιφερειών, ερευνητικά ινστιτούτα όπως το ΕΛΚΕΘΕ και το ΙΓΜΕ, οι Δημοτικές Επιχειρήσεις Ύδρευσης Αποχέτευσης, οι Φορείς Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών, οι Γενικοί Οργανισμοί Εγγείων Βελτιώσεων κλπ. Αξίζει επίσης να υπάρξει συντονισμός με τον πανεπιστημιακό χώρο και έμφαση σε καινοτόμες κοινωνικές συμμετοχικές πρωτοβουλίες για την εμπλοκή νέων επιστημόνων και μη κυβερνητικών οργανώσεων.

· Εξασφάλιση πόρων για αποκατάσταση: Με βάση τα Σχέδια Διαχείρισης, θα πρέπει να αναληφθούν συλλογικές και υπεύθυνες δεσμεύσεις και πρωτοβουλίες για να εξασφαλιστούν οι απαραίτητοι πόροι αλλά και να προχωρήσουν σε υλοποίηση τα πρώτα έργα αποκατάστασης της ποιότητας των υδάτινων πόρων μέχρι το τέλος του 2015 (προθεσμία της πρώτης περιόδου εφαρμογής της Οδηγίας).

· Διαβούλευση, Διαβούλευση, Διαβούλευση! Η διαβούλευση σχετικά με τα διαμορφούμενα Σχέδια Διαχείρισης που ξεκίνησε τους τελευταίους μήνες πρέπει να ενταθεί και να δοθεί έμφαση στην ουσιαστική εμπλοκή των τοπικών φορέων (ομάδες χρηστών, Δήμοι και υπηρεσίες τους, αλλά και μη κυβερνητικοί φορείς), στην έγκαιρη και σε βάθος πληροφόρηση και στον ουσιαστικό διάλογο.

«Ευχαριστώ όλους για την ευρεία και δημιουργική συμμετοχή στη σημερινή ημερίδα η οποία ανέδειξε το θετικό κλίμα και τη διάθεση συνεργασίας που υπάρχει γύρω από το τόσο σημαντικό θέμα της διαχείρισης των υδάτων» δήλωσε ο Νίκος Χρυσόγελος. «Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να αποκτήσουμε κουλτούρα διαβούλευσης στη χώρα μας. Ο σχετικός διάλογος που έχει ξεκινήσει το ΥΠΕΚΑ με αφορμή τα διαχειριστικά σχέδια είναι ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση που όμως χρειάζεται σημαντικές βελτιώσεις και περαιτέρω ενίσχυση. Η σημερινή ημερίδα ανέδειξε τα τεράστια διαχρονικά κενά σε στελέχωση και συλλογή δεδομένων για τα νερά σε όλη τη χώρα, πράγμα που αποτελεί δομικό εμπόδιο στην οποιαδήποτε αξιόπιστη εφαρμογή της Οδηγίας 2000/60. Η κατάρτιση των σχεδίων διαχείρισης πρέπει να προχωρήσει με εντατικότερους ρυθμούς και η έμφαση πρέπει να δοθεί όχι μόνο στην ποσότητα αλλά και στην ποιότητα των υδάτων. Η κρίση που αντιμετωπίζουμε δεν είναι σε καμία περίπτωση μόνο οικονομική αλλά και κοινωνική και περιβαλλοντική. Είναι επομένως ακόμα πιο επιτακτική η ανάγκη να ενώσουμε τις δυνάμεις μας για τη διαφύλαξη ανεκτίμητων συλλογικών αγαθών όπως το νερό»

Αναλυτικά οι συμμετέχοντες στην ημερίδα καθώς και οι βασικές εισηγήσεις και παρεμβάσεις τους θα αναρτηθούν στην ιστοσελίδα του Ευρωβουλευτή (www.chrysogelos.gr).

Το νέο 'μνημόνιο' είναι αναποτελεσματικό και άδικο

Η Karima Delli είναι Γαλλίδα ευρωβουλευτής της «Ευρώπης οικολογία-οι πράσινοι» (EELV

Αναδημοσιεύτηκε από http://www.ppol.gr/cm/index.php?Datain=7564

Νίκος Ράπτης (ΝΡ): Ποια είναι η θέση του ελληνικού προβλήματος στην προεκλογική εκστρατεία στη Γαλλία; Η παρουσία σας εδώ εντάσσεται στην προεκλογική σας στρατηγική; Θέλετε να αναδείξετε τη σημασία του ελληνικού προβλήματος ή να περάσετε ένα μήνυμα στην Ευρώπη;

Καριμά Ντελί (Karima Delli, KD): Το μήνυμα που θέλουμε να στείλουμε είναι πολύ απλό. Βλέπουμε παντού στην Ευρώπη, στις τηλεοράσεις, την απόγνωση ενός τμήματος του ελληνικού λαού που υπόκειται σε προγράμματα λιτότητας όλο και πιο σκληρά, πιο αυστηρά... Επιπλέον έχουμε την εντύπωση πως η χώρα έχει τεθεί υπό επιτροπεία του «διεθνούς νομισματικού ταμείου» (ΔΝΤ), της «ευρωπαϊκής κεντρικής τράπεζας» (ΕΚΤ), της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ).

Και αυτό το νέο «μνημόνιο» που ψηφίστηκε τελευταία, είναι ταυτόχρονα αναποτελεσματικό και άδικο.

• 'Αδικο διότι γνωρίζουμε πολύ πολύ καλά πως θα πλήξει πρώτα τους φτωχότερους, και –δυστυχώς- όλους όσοι συναντούνε ήδη οικονομικές δυσκολίες, όσους εργάζονται σε συνθήκες επισφάλειας επί παραδείγματι. Επίσης αυτή η τελευταία εξέλιξη υπογραμμίζει κάτι που προσωπικά με αγγίζει πολύ, διότι ασχολούμαι πολύ με το πρόβλημα της φτώχειας και των κοινωνικών παροχών: αυτή την εμμονή να μειωθεί ο βασικός μισθός. Κατά τη γνώμη μου κάτι δεν πάει καθόλου καλά εδώ! Μια από τις αξίες της Ευρώπης είναι πως κάθε πολίτης, όποιος και να 'ναι, δικαιούται μιας ζωής αξιοπρεπούς. Αλλά όταν μειώνουμε το βασικό μισθό σε συνθήκες κρίσης, αυτό παύει να είναι μπορετό.
• Aναποτελεσματικό, καθώς οι επιπτώσεις του θα είναι το διαρκές βάθεμα της ύφεσης στην Ελλάδα και η διαιώνιση του φαύλου κύκλου έλλειμμα-λιτότητα.

Αυτό που ήρθαμε λοιπόν εμείς να πούμε στην Αθήνα, είναι πως η κρίση είναι επίσης και μια ευκαιρία, μια δυνατότητα για αλλαγή πορείας. Για το σκοπό αυτό έχουμε λύσεις: προτείνουμε την εφαρμογή ενός νέος σχεδίου, που έχει ως άξονα την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη. Χρειάζεται όμως ένας διαφορετικός συσχετισμός δυνάμεων για να πούμε επιτέλους όχι στη νεοφιλελεύθερη ιδεολογία! Αυτό είναι το σημαντικό! Αυτό είναι που πρέπει να έχουμε στο επίκεντρο της πολιτικής μας, καθώς η Ευρώπη γεννήθηκε επίσης και από ορισμένες αξίες. Αλλά σήμερα έχουμε μια νεοφιλελεύθερη ιδεολογική κυριαρχία, με τους φιλελεύθερους να έχουν την πλειοψηφία στο ευρωκοινοβούλιο, στην «ευρωπαϊκή επιτροπή» (Κομισιόν), στο «ευρωπαϊκό συμβούλιο»... Όμως δεν είναι δυνατό να βγούμε από αυτή την κρίση μόνο με προγράμματα λιτότητας. Η Ευρώπη δεν μπορεί να είναι μόνο αυτό! Εμείς αντιπροτείνουμε να κατοχυρωθούν οι κοινωνικές δαπάνες κι ο βασικός μισθός, ώστε να αποφύγουμε μια πραγματική κοινωνική οπισθοχώρηση, που θα γίνεται όλο και πιο αβίωτη.

Όπως είπε πολύ καλά η Εύα Ζολί (Eva Joly) η Ευρώπη θα έπρεπε να προχωρήσει σε έξυπνες επενδύσεις, σε πράγματα χρήσιμα, σαν τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (ΑΠΕ)... Κι αυτό είναι που θα επέτρεπε να ξαναδώσουμε ελπίδα, ιδίως σε μια νεότητα που γεννήθηκε Ευρωπαία! Γεννήθηκε ενώ η Ευρώπη ήδη υπήρχε! Χρειάζεται λοιπόν να την εμπιστευτούμε αυτή τη νεότητα, και να της διαμηνύσουμε να μην παραιτηθεί, πως είναι τώρα ή ποτέ που θα αλλάξουμε πορεία!

ΝΡ: Μα αυτή η αντίληψη δεν κινδυνεύει να σας απομονώσει πολιτικά σε μια εποχή όπου κυριαρχεί ο εθνικισμός, ο λαϊκισμός; Κι υπάρχουν άλλες πολιτικές δυνάμεις, οι σοσιαλιστές, η αριστερά, οι χριστιανοδημοκράτες, που θα μπορούσαν να σχηματίσουν μαζί σας ένα φιλοευρωπαϊκό και κοινωνικό πόλο;

KD: Εμείς πάντως έχουμε αυτή την αντίληψη, για μιαν Ευρώπη πολύ πιο αλληλέγγυα αλλά και πιο ομοσπονδιακή! Αυτή είναι η Ευρώπη που μπορεί να μας βγάλει από την κρίση με θετικό τρόπο. Αυτός είναι ο στόχος μας για το μέλλον. Τώρα το τι θα κάνουν οι άλλες πολιτικές δυνάμεις, αυτό που ξέρω είναι πως όλα όσα έκαναν ως σήμερα, οι παλιές πολιτικές τους, δεν περπάτησαν. Χρειάζεται αλλαγή! Και θεωρώ ως οι οικολόγοι ανοίγουν ένα δρόμο που καλά θα κάνουμε να ακολουθήσουμε.